THE IMPOSSIBLE ASTRONAUT
Er wordt vaak gezegd dat iemand ‘tussen de sterren is’ nadat diegene is overleden, maar kunnen we inbeelden dat we naar die sterren reizen, door de tijd en de ruimte heen? Kunnen we ons een andere wereld voorstellen, waarin het hier en nu niet leidend is? Kunnen we ons in die wereld verliezen? Of vinden we daar juist alles dat we hier missen terug? Hoe kunnen we niet vergeten, maar opnieuw inbeelden?
Concept kostuumontwerp
Het kostuumontwerp voor The Impossible Astronaut moest de twee centrale thema’s van de voorstelling - rouw en sciencefiction - zichtbaar maken en met elkaar verweven. In overleg met Astrid kwam ik al snel uit bij het idee van een astronautenpak. Ik wilde dat het kostuum de indruk zou wekken stevig en beschermend te zijn: als een krachtige omhelzing, of juist als een afwerend schild. Tegelijkertijd moest het soepel genoeg blijven om Astrid volledige bewegingsvrijheid te geven. Daarom koos ik voor materialen als wafelkatoen, canvasband en denim, die ik voor het jasje zelf watteerde om een uniek patroon te creëren.
Daarnaast moest het kostuum verwijzen naar iconische sciencefictionheldinnen, zoals prinses Leia uit Star Wars en Ellen Ripley uit Alien. Hun outfits zijn rijk aan details, zoals zakken, knoppen en buisjes, die een zekere functionaliteit suggereren, ook al is die niet altijd concreet. Naar deze esthetiek wilde ik verwijzen, zonder dat het Astrid zou belemmeren tijdens het dansen. Dit vertaalde zich in subtiele elementen zoals zakken, patches, stiksels en gespen.
Ook het kleurenpalet werd al snel duidelijk. Astronautenpakken zijn in onze verbeelding vaak wit, net als de kostuums uit mijn inspiratiebronnen. Daar wilde ik een felle accentkleur aan toevoegen: rood. Rood is krachtig en helder, met associaties als bloed, passie en woede, en vormt een sterk contrast met de lichte basis. Bovendien komt deze kleur ook regelmatig terug in de details van echte astronautenpakken.
Zowel Astrid als ik voelden sterk dat het kostuum gedurende de voorstelling een transformatie moest ondergaan. We kwamen op het idee dat de beschermende laag van het jasje op een bepaald moment letterlijk afgepeld zou worden, om plaats te maken voor een kwetsbaardere, maar nog steeds krachtige onderlaag. Geïnspireerd door Astrids bewegingstaal ontwierp ik een silhouet met uitsparingen die de spieren van haar armen en rug benadrukken.
In The Impossible Astronaut nam Astrid Klein Haneveld haar publiek mee op een ruimtereis vol van rouw en science fiction, op zoek naar haar overleden vader. Deze theatrale solodansvoorstelling vermengde de verbeelding van de iconische science fiction films van Star Wars en de serie Doctor Who, met haar jeugdherinneringen en persoonlijke verhalen.
Concept, creatie & performance
Muziekcompositie
Kostuumontwerp
Eindregie/dramaturgie
Lichtontwerp
Astrid Rozemarijn Klein Haneveld
Clara Cozzolino
Marit Adriaanse
Nilay Ceber
Maarten Heijdra
Mogelijk gemaakt door: Olland Buisman Stichting, Simon & Theresia Cultuurfonds, Amsterdams Fonds voor de Kunst & Productiehuis Nowhere
